Profilaktyka

Głodzenie się szkodzi immunitetowi. Co pokazało badanie na 42 osobach

Naukowcy zbadali, jak ograniczenie kalorii wpływa na układ odpornościowy i proces starzenia. Wyniki mogą zmienić podejście do diet redukcyjnych.

Autor: Tomasz Wiśniewski, 29 sierpnia 2026
A collection of home remedies for colds and flu including pills, thermometer, and medicine bottles.
Fot. Gundula Vogel / Pexels · Pexels License

Restrykcyjna dieta może osłabiać układ odpornościowy, nawet jeśli nie prowadzi do znacznej utraty wagi. Takie wnioski wynikają z badania opublikowanego w prestiżowym czasopiśmie „Nature Aging”, które przez dwa lata obserwowało grupę 42 zdrowych dorosłych osób bez otyłości.

Jak badacze zmniejszali kalorie?

Uczestnicy eksperymentu zmniejszyli swoją dzienną podaż energii średnio o 14 procent. To nie była drastyczna restrykcja — porównać można to do rezygnacji z kilku przekąsek dziennie — jednak utrzymywana przez długi czas. Istotne, że osoby w badaniu nie cierpiały na nadwagę na jego początek, co oznacza, że efekt obserwowany nie wynikał z patologicznego stanu przedbadawczego.

Co się stało z immunitetem?

Głównym odkryciem było zmniejszenie aktywności elementów układu dopełniacza — systemu białek krążących w krwi, które wspierają pracę przeciwciał i komórek obronnych. Szczególnie istotny był spadek poziomu C3a, białka będącego częścią tego mechanizmu.

Ciekawe, że obniżenie C3a nie wiązało się bezpośrednio z utraconą masą ciała. Oznacza to, że restrykcja kaloryczna wpłynęła na układ odpornościowy poprzez inny mechanizm niż sama redukcja tkanki tłuszczowej. C3a produkowany jest głównie w trzewnej białej tkance tłuszczowej — warstwie tłuszczu otaczającej narządy wewnętrzne.

Element badaniaWartość
Liczba uczestników42 osoby
Okres obserwacji2 lata
Ograniczenie kaloriiok. 14 procent
Główny efektspadek C3a niezależny od utraty wagi

Dlaczego C3a ma znaczenie w starości?

Liczba makrofagów (komórek odpornościowych) produkujących C3 naturalnie wzrasta wraz z wiekiem. Kiedy C3a wiąże się z receptorami na powierzchni tych komórek, uruchamia produkcję substancji prozapalnych — cząsteczek, które mogą wyzwalać przewlekły stan zapalny w organizmie.

Przewlekłe zapalenie wiąże się z rozwojem wielu chorób związanych z wiekiem: od zaburzeń sercowo-naczyniowych, przez cukrzycę, aż po neurodegeneracyjne schorzenia mózgu. To wyjaśnia, dlaczego naukowcy zainteresowali się rolą C3a w procesie starzenia.

Co pokazały doświadczenia na zwierzętach?

Aby lepiej zrozumieć mechanizm, badacze przeprowadzili eksperymenty na starych myszach. Kiedy zastosowali przeciwciało blokujące C3a, obserwowali zmniejszenie stanu zapalnego w organizmach zwierząt. Wynik sugeruje, że hamowanie tego konkretnego białka mogłoby mieć potencjalnie ochronne działanie.

Jednak naukowcy ostrożnie podkreślili, że całkowite wyłączenie układu dopełniacza byłoby niepożądane — system ten stanowi kluczową linię obrony przed zakażeniami bakteryjnymi i wirusowymi. Chodzi zatem o precyzyjne wyważenie, a nie o całkowite wyeliminowanie tego mechanizmu.

Antagonistyczna plejotropia — co to znaczy?

Odkrycia te wpisują się w szerszą koncepcję zwaną antagonistyczną plejotropią. Chodzi o zjawisko, w którym mechanizmy korzystne dla organizmu w młodości mogą okazać się szkodliwe w starości. C3a i związany z nim stan zapalny mogą być przydatne, gdy jesteśmy młodzi i aktywnie walczymy z infekcjami. Jednak z wiekiem ten sam mechanizm może przyczynić się do rozwoju chorób degeneracyjnych.

Co to oznacza dla Ciebie?

Wyniki badania sugerują, że długotrwałe ograniczanie kalorii — zwłaszcza u osób, które nie mają nadwagi — może mieć nieoczekiwane konsekwencje dla zdrowia immunologicznego. Nie oznacza to, że każda dieta jest szkodliwa, ale wskazuje na znaczenie umiarkowości i indywidualnego podejścia.

Osoby rozważające radykalne zmniejszenie spożycia energii powinny konsultować się z lekarzem lub dietetykiem, zwłaszcza jeśli są w starszym wieku. Równocześnie badanie pokazuje, jak skomplikowany jest proces starzenia się — nie wystarczy patrzeć wyłącznie na wagę czy procent tkanki tłuszczowej, trzeba uwzględniać także funkcjonowanie systemów obronnych organizmu.

Dla naukowców zajmujących się gerontologią (nauką o starzeniu) odkrycie otwiera nowe perspektywy: zamiast całkowitego wyłączania mechanizmów odpornościowych, można szukać sposobów na precyzyjne ich modulowanie, aby czerpać korzyści w młodości, a minimalizować szkody w starości.

Na podstawie: Zero.pl. Tekst opracowany redakcyjnie.