Tężnie solankowe bezpieczne? Co wykazały badania bakterii w Polsce

Tężnie solankowe mogą wspierać zdrowie układu oddechowego, ale tylko wtedy, gdy utrzymywane są w odpowiednich warunkach sanitarnych — wynika z najnowszych badań i stanowiska lekarzy zajmujących się pulmonologią.

Korzyści tężni dla zdrowia oddechowego

Tężnie solankowe od lat funkcjonują w Polsce jako alternatywa dla pobytu nad morzem. Lecznicze właściwości solanki przyciągają osoby zmagające się z problemami górnych dróg oddechowych. Jak wyjaśnia dr Małgorzata Warnik z Oddziału Chorób Płuc Górnośląskiego Centrum Medycznego, „są rekomendowane głównie w schorzeniach górnych dróg oddechowych. Tam, gdzie dochodzi do przewlekłych stanów zapalnych i nawracających infekcji, szukamy dla chorego optymalnych warunków”.

Solanka zawiera naturalne minerały, które mogą łagodzić objawy zapalenia i wspierać regenerację śluzówek. Dla wielu pacjentów tężnie stanowią dostępną lokalnie opcję terapeutyczną, bez konieczności podróży nad morze.

Jakie zagrożenia ujawniły badania?

Sytuacja zmieniła się po wynikach badań przeprowadzonych w Krakowie i Raciborzu. Główny Inspektor Sanitarny zlecił analizę jakości płynów znajdujących się w tężniach. Wyniki były niepokojące: w solance wykryto bakterie Escherichia coli oraz bakterie kałowe.

To odkrycie wskazuje na możliwość skażenia mikrobiologicznego, które może stanowić zagrożenie dla zdrowia użytkowników. Dr Małgorzata Warnik podkreśla, że „drogą kropelkową rzeczywiście można mieć więcej problemów niż korzyści z takiego korzystania” — infekcje mogą rozprzestrzeniać się między osobami przebywającymi w tężni.

Co to oznacza dla użytkowników tężni?

Dla osób planujących wizytę w tężni najważniejsza jest weryfikacja standardów sanitarnych obiektu. Zanim zdecydujesz się na wizytę, warto sprawdzić:

• czy obiekt posiada dokumentację z ostatnich badań solanki
• jak często przeprowadzane są kontrole stężenia minerałów
• kiedy ostatnio wymieniana była solanka
• czy zarządca obiektu współpracuje z inspekcją sanitarną

Osoby z osłabioną odpornością, dzieci i osoby starsze powinny być szczególnie ostrożne, gdyż są bardziej narażone na powikłania infekcji dróg oddechowych.

Jak zarządcy dbają o bezpieczeństwo?

Obiekty odpowiedzialnie podchodzące do bezpieczeństwa wdrażają rygorystyczne procedury. Michał Szafraniec z Zakładu Zieleni Miejskiej wyjaśnia procedurę konserwacji: „Badanie stężenia solanki wykonujemy co tydzień. Sprawdzamy, czy utrzymuje się ono na odpowiednim poziomie”.

Procedura konserwacji	Częstotliwość	Opis
Badanie stężenia solanki	Co tydzień	Sprawdzenie parametrów minerałów w roztworze
Wymiana solanki	Dwa razy w roku	Całkowita wymiana płynu w zbiornikach
Czyszczenie obiektów	Przed wymianą solanki	Oczyszczanie zbiorników, kanałów i tarninki

Solanka trafia do tężni ze stężeniem wynoszącym około 10–11 procent. Z czasem, pod wpływem opadów i warunków atmosferycznych, parametry się zmieniają, dlatego regularna wymiana jest niezbędna. Cały proces czyszczenia i wymiany trwa około dwóch dni.

Czy tężnie w Polsce są bezpieczne?

Dotychczasowe kontrole Głównego Inspektora Sanitarnego na Śląsku nie wykazały zastrzeżeń do obiektów, które wdrażają standardowe procedury konserwacji. Jednak sytuacja w Krakowie i Raciborzu pokazuje, że nie wszystkie tężnie spełniają wymogi.

Specjaliści są jednoznaczni: tylko odpowiednia konserwacja, regularne badania i transparentna komunikacja z użytkownikami mogą zagwarantować bezpieczne korzystanie z tężni. Lekarze nie odradzają całkowicie tego typu terapii, ale podkreślają konieczność weryfikacji standardów bezpieczeństwa.

Rekomendacje dla użytkowników

Jeśli decydujesz się na wizytę w tężni, zwróć uwagę na kilka kwestii. Po pierwsze, wybierz obiekty, które regularnie publikują wyniki badań solanki. Po drugie, unikaj tężni zaraz po wymianie solanki, gdy parametry mogą być niestabilne. Po trzecie, jeśli masz objawy infekcji dróg oddechowych lub osłabioną odporność, skonsultuj się z lekarzem przed wizytą.

Tężnie solankowe mogą być wartościowym wsparciem dla zdrowia oddechowego, ale tylko pod warunkiem, że obiekty spełniają najwyższe standardy sanitarne. Odpowiedzialność za bezpieczeństwo spoczywa zarówno na zarządcach obiektów, jak i na świadomości użytkowników.