Otyłość poza BMI: nowa klasyfikacja z badania 850 tys. osób
Nowa klasyfikacja otyłości wykracza poza BMI. Badanie blisko 850 tys. dorosłych pokazuje, jak talia i wydolność organizmu pomagają lepiej ocenić ryzyko…
Nowa klasyfikacja otyłości, opracowana przez międzynarodową komisję ekspertów, proponuje ocenę zdrowia wykraczającą poza wskaźnik BMI i uwzględnia rozkład tkanki tłuszczowej, funkcjonowanie narządów oraz wydolność organizmu.
Dlaczego sama waga przestaje wystarczać?
Wskaźnik masy ciała od lat jest podstawowym narzędziem w gabinetach lekarskich i w badaniach populacyjnych. Granicę otyłości wyznacza wynik 30, jednak prosty przelicznik masy i wzrostu nie widzi, z czego składa się ciało. Dwie osoby o identycznym BMI mogą mieć zupełnie różny stan zdrowia, ponieważ BMI nie odróżnia masy mięśniowej od tłuszczowej i nie sygnalizuje, czy w organizmie doszło do uszkodzeń narządów wewnętrznych.
Gdzie BMI się myli?
Analiza objęła blisko 850 tys. dorosłych z Chin, Wielkiej Brytanii, USA i Hiszpanii, a dane pochodziły od ponad 844 tys. osób. Okazało się, że BMI nie wykryło otyłości u 5,2–8,6% badanych, czyli przeoczyło część osób wymagających uwagi. Z kolei u 1,2–3,1% uczestników z obwodem talii w normie wskaźnik sugerował otyłość, co mogło prowadzić do niepotrzebnych interwencji.
Czym jest otyłość kliniczna, a czym przedkliniczna?
Nowy podział odróżnia dwa stadia. Otyłość kliniczna to przewlekła choroba wymagająca interwencji medycznej. Otyłość przedkliniczna oznacza nadmiar tłuszczu przy prawidłowym działaniu narządów. Według danych z badania otyłość kliniczna stanowiła 23–31% zdiagnozowanych przypadków.
| Stadium | Charakterystyka | Ryzyko śmierci z dowolnej przyczyny |
|---|---|---|
| Otyłość kliniczna | Przewlekła choroba, wymaga interwencji medycznej | +69% r/r wobec osób bez otyłości |
| Otyłość przedkliniczna | Nadmiar tłuszczu, narządy działają prawidłowo | +19% |
Co mówią liczby o rokowaniu?
Najbardziej zaskakujące są dane dotyczące przebiegu. Aż 77–91% osób z otyłością przedkliniczną nie rozwinęło choroby klinicznej w ciągu 10 lat. Oznacza to, że samo rozpoznanie nadmiaru tłuszczu nie przesądza o chorobie, a ślepe kierowanie wszystkich do intensywnego leczenia byłoby nieproporcjonalne.
Jak ma wyglądać postępowanie?
Zalecenia zakładają dwa różne ścieżki. Osoby z otyłością kliniczną powinny otrzymać farmakoterapię, natomiast w przypadku otyłości przedklinicznej punktem wyjścia jest modyfikacja stylu życia. Do oceny zaleca się pomiar obwodu talii, stosunku talii do wzrostu oraz wydolności organizmu.
Prof. Francesco Rubino, współautor badania, zwraca uwagę na ryzyko błędnej ścieżki. Jak pisze w swoim materiale Zero.pl, „Sam wskaźnik BMI nie powie nam, czy ktoś już choruje, czy dopiero jest zagrożony chorobą, ani jakiej opieki potrzebuje. To naraża ludzi zarówno na niedostateczne, jak i nadmierne leczenie”.
Co to oznacza dla Ciebie?
Jeśli jesteś dorosłym, który regularnie sprawdza BMI, nie traktuj jego wyniku jako ostatecznej oceny. Warto zmierzyć obwód talii i zapytać lekarza o ocenę wydolności organizmu, zwłaszcza gdy wynik BMI jest w pobliżu granicy 30 lub gdy masz wątpliwości co do składu ciała. Nowa klasyfikacja nie oznacza, że nadwaga przestaje być problemem. Pokazuje natomiast, że skuteczna profilaktyka wymaga dopasowania działań do rzeczywistego stanu zdrowia, a nie wyłącznie do liczby na wadze.
Na podstawie: Zero.pl. Tekst opracowany redakcyjnie.